Լավ հիշում եմ՝ մեր հարևան Հակոբն ինձ հարցնում էր. «Դասատուն սիրո՞ւն է, չէ՞»։ Կատակասեր մարդ էր։ Ասում էի՝ հա, բայց քո ի՞նչ գործն է։ Երրորդ դասարանցի տղա էի։ Հայրս զայրանում էր. «Տղային մի՛ շեղիր»։ Լավ բակ էր, սպիտակ յասաման կար...
Պատմական արդարությունից հրաժարվելու և քաղաքական նարատիվը գիտակցաբար նեղացնելու երևույթը տարբեր ժամանակներում դրսևորվել է տարբեր ղեկավարների մոտ, սակայն դրա տրամաբանությունը գրեթե միշտ ունեցել է ընդհանուր կառուցվածք...
Բլոգեր Լապշինը ոչ մի կերպ չի կարողանում հասկանալ հայերի՝ Իրանի նկատմամբ քաղաքական համակրանքի պատճառները։ Չի կարողանում և իր համար անհասկանալին ու անճանաչելին ձևակերպում որպես հակասեմիտիզմ...
2018 և 2019 թվականներին, Փարիզ կատարած այցերի ընթացքում, առանց ինձ հետ խորհրդակցելու և իմ թույլտվությունը ստանալու, Նիկոլ Փաշինյանը Փարիզի նորաստեղծ «Խաղաղության ինստիտուտին» նվիրել է Հայոց ցեղասպանության թեմայով իմ հեղինակային երկու գրքերը...
405 թ․-ին Հայաստանը բաժանված էր 2 գերտերությունների միջև։ Հատկապես տագնապալից էր վիճակը Սասանյան Պարսկաստանի տիրապետության տակ գտնվող Հայաստանի հատվածում...
Երբ մարշալ Պետենի կյանքն ու գաղափարները ուսումնասիրում ես, պարզվում է՝ հեչ էլ օկուպացիոն վարչակարգ չէր հաստատել։ Բայց ֆրանսիացիները նրան չներեցին կոլաբորացիոնիզմի համար, նրան չներեցին գերմանական օկուպացիան ընդունելու համար...
Օսմանյան կայսրությունում մամուլի և հրապարակային խոսքի նկատմամբ պետական խիստ վերահսկողությունը համակարգային բնույթ է ստացել հատկապես 19-րդ դարի երկրորդ կեսից...
Զրույցը տեղի է ունեցել նրա և Մամուլի կոմիտեի նախագահ Հայկարամ ՈՒթմազյանի միջև, 1969 թվականին, երբ նույնիսկ Մովսես Կաղանկատվացու «Պատմության» լույսընծայումն էր երկար ժամանակ արգելանքի տակ, որպեսզի Ադրբեջանը չնեղանար...
Ու՞մ մտքով կանցներ, որ ԱՄՆ-ի նատոյական դաշնակից Թուրքիան կմտածի օգնել Իրանին այս պատերազմում: Սակայն ոչինչ պատահական չի լինում: Հրեաները ձգտում են քրդերին «զարթնեցնել» ընդդեմ Իրանի, իսկ Էրդողանը քաջ գիտակցում է քրդական զարթոնքի էկզիստենցիալ վտանգը Թուրքիայի համար...